Πρόκειται για τραυματισμούς που εμφανίζονται συχνά, ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο. Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης με διάρκεια που διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του τραυματισμού.
Περιεχόμενα
- Τι εννοούμε με τον όρο «μυϊκός τραυματισμός»;
- Είναι συχνοί αυτοί οι τραυματισμοί; Και ποια αθλήματα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο;
- Ποιοι μύες τραυματίζονται συχνότερα;
- Πώς συμβαίνουν;
- Πώς μπορώ να καταλάβω αν ο τραυματισμός είναι σοβαρός;
- Τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση υποψίας μυϊκού τραυματισμού;
- Ποια είναι η θεραπεία;
- Πώς δομείται η διαδικασία αποκατάστασης;
- Ποια είναι τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τους μυϊκούς τραυματισμούς;
Η τηλεοπτική ενότητα του Sky Sport συνεχίζεται. Στο επεισόδιο που προβλήθηκε το Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2024, ο Francesco Della Villa, Διευθυντής του Τμήματος Εκπαίδευσης και Έρευνας, μίλησε για τους μυϊκούς τραυματισμούς.
Τι εννοούμε με τον όρο «μυϊκός τραυματισμός»
Ο μυϊκός τραυματισμός αναφέρεται σε ένα εύρος αλλοιώσεων ενός μυός. Μπορεί να είναι είτε λειτουργικού τύπου (λιγότερο σοβαρός, χωρίς μακροσκοπικές αλλοιώσεις) είτε δομικού τύπου (πιο σοβαρός, με ρήξη του μυός, που απαιτεί μεγαλύτερους χρόνους αποκατάστασης).
Είναι συχνοί αυτοί οι τραυματισμοί; Και ποια αθλήματα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο
Οι τραυματισμοί αυτοί είναι συχνοί, και το άθλημα με το μεγαλύτερο ποσοστό είναι το ποδόσφαιρο. Σε μια ομάδα 25 παικτών, αναμένονται μεταξύ 15 και 20 μυϊκοί τραυματισμοί ανά σεζόν. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τους πιο προβληματικούς τραυματισμούς στο πιο διαδεδομένο άθλημα του κόσμου.
Ωστόσο, είναι επίσης συχνοί και σε άλλα αθλήματα, όπως το ράγκμπι και το μπάσκετ, καθώς και σε ατομικές ειδικότητες όπως ο στίβος.
Ποιοι μύες τραυματίζονται συχνότερα
Οι μύες που τραυματίζονται πιο συχνά είναι αυτοί του κάτω άκρου, ειδικά εκείνοι που ελέγχουν την κίνηση δύο αρθρώσεων. Οι τέσσερις μυϊκές ομάδες που επηρεάζονται συχνότερα είναι:
- Πρώτοι οι ΚΑΜΠΤΗΡΕΣ (οι μύες στο πίσω μέρος του μηρού), ειδικά ο δικέφαλος μηριαίος.
- Δεύτεροι οι ΠΡΟΑΓΩΓΟΙ (adductors), κυρίως ο μακρός προσαγωγός.
- Οι μύες της γάμπας, ή ΤΡΙΚΕΦΑΛΟΣ ΣΚΑΝΙΟΣ, κυρίως ο υποκνημίδιος ή ο μέσος γαστροκνήμιος, τυπικός τραυματισμός για τενίστες.
- Τέλος, οι ΤΕΤΡΑΚΕΦΑΛΟΙ, συγκεκριμένα ο ορθός μηριαίος.
Πώς συμβαίνουν
Στο 83% των περιπτώσεων, συμβαίνουν αυτόματα (χωρίς επαφή με αντίπαλο), κατά τη διάρκεια διαφόρων ενεργειών και κινήσεων.
Ωστόσο, υπάρχουν τυπικά σενάρια για κάθε μυϊκή ομάδα:
- Οι καμπτήρες τραυματίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια τρεξίματος υψηλής έντασης.
- Οι μύες της γάμπας ρήγνυνται συνήθως κατά την επιτάχυνση από στάση (συχνή είναι η αίσθηση ότι κάποιος χτύπησε τον παίκτη από πίσω).
- Οι τραυματισμοί στους τετρακεφάλους συμβαίνουν σχεδόν πάντα κατά τη διάρκεια του σουτ.
- Το ίδιο ισχύει για τους προσαγωγούς (αυτή τη φορά με εσωτερική κίνηση), που είναι πιο σύνθετοι και συχνά σχετίζονται με κινήσεις υπερέκτασης.
Πώς μπορώ να καταλάβω αν ο τραυματισμός είναι σοβαρός
Σε περίπτωση πραγματικής ρήξης (δομικού τραυματισμού), υπάρχει αιφνίδιος, έντονος και εντοπισμένος πόνος (εύκολα αναγνωρίσιμος) κατά την κίνηση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο παίκτης πρέπει να αντικατασταθεί και συνήθως πονάει ακόμα και στο βάδισμα.
Σε περίπτωση λειτουργικών μυϊκών τραυματισμών, ο πόνος είναι πιο ήπιος, λιγότερο εντοπισμένος, και ο παίκτης μπορεί συχνά να ολοκληρώσει τον αγώνα.
Τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση υποψίας μυϊκού τραυματισμού
Το πρώτο βήμα είναι να κατανοηθεί με σαφήνεια τι συνέβη και να γίνει ακριβής διάγνωση.
Σε συνδυασμό με την αθλητιατρική αξιολόγηση, συνιστάται υπερηχογράφημα (τουλάχιστον δύο ημέρες μετά τον τραυματισμό), και σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί μαγνητική τομογραφία.
Μόλις επιβεβαιωθεί η διάγνωση, μπορούμε να εκτιμήσουμε τον χρόνο αποκατάστασης και να σχεδιάσουμε το πλάνο επιστροφής στον αθλητισμό.
Ποια είναι η θεραπεία
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η θεραπεία είναι συντηρητική (όχι χειρουργική) και περιλαμβάνει πρόγραμμα αποκατάστασης με διάρκεια που ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο του τραυματισμού.
Όπως φαίνεται και στην κινούμενη απεικόνιση, οι ρήξεις (δομικοί τραυματισμοί) έχουν σημαντικά μεγαλύτερους μέσους χρόνους ανάρρωσης.
Πώς δομείται η διαδικασία αποκατάστασης
Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα μία ρήξη, η αποκατάσταση εξελίσσεται σε διάφορες φάσεις, βάσει συγκεκριμένων αντικειμενικών κριτηρίων.
Στην πρώτη φάση, πρέπει να προστατευτεί ο τραυματισμένος μυς· η περιοχή συμπιέζεται και ανυψώνεται.
Όταν ο ασθενής μπορεί να περπατάει χωρίς πόνο, ξεκινά η εργασία για την ευλυγισία και την αρχική ενδυνάμωση.
Μόλις ο ασθενής μπορεί να τρέχει χωρίς πόνο και τα κλινικά τεστ το επιτρέπουν, ξεκινά η έκκεντρη ενδυνάμωση (ενδυνάμωση κατά την επιμήκυνση) μαζί με πιο σύνθετες ασκήσεις ελέγχου της κίνησης.
Η τελική φάση πραγματοποιείται στο γήπεδο, όπου η παρακολούθηση των παραμέτρων μέσω GPS είναι καθοριστική για την επαναφορά στο προφίλ του αθλήματος.
Ποια είναι τα πιο πρόσφατα δεδομένα για τους μυϊκούς τραυματισμούς
Η πιο σημαντική πρόοδος των τελευταίων ετών είναι ότι πλέον δεν εστιάζουμε μόνο στον τραυματισμένο μυ, αλλά λαμβάνουμε υπόψη και τις παρακείμενες αρθρώσεις και τη βιομηχανική ολόκληρου του σώματος.
Η λεπτομερής μελέτη των δυναμικών του τραυματισμού, σε συνδυασμό με την ανάλυση της κίνησης κατά την αποκατάσταση, προσφέρει ενδιαφέρουσες ευκαιρίες για τη βελτιστοποίηση της λειτουργικής ανάρρωσης.
Το άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η παρακολούθηση των παραμέτρων GPS στο γήπεδο — μια πρόσφατη εξέλιξη, εξαιρετικά χρήσιμη στη διαδικασία επιστροφής στην αγωνιστική δράση.
Ετικέτες: Francesco Della Villa, ΜΜΕ, Μυϊκοί τραυματισμοί, Sky Sport, Sky Sport Doctor
