Οι τραυματισμοί σε νέους ποδοσφαιριστές συμβαίνουν κυρίως σε αγώνες, με συχνότητα έως 10 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τις προπονήσεις. Οι κύριοι τραυματισμοί αφορούν τα κάτω άκρα και περιλαμβάνουν μυϊκούς τραυματισμούς, οστεο‑τενόντιες βλάβες, διαστρέμματα, μώλωπες και καταγμάτων.

Τα οστά που βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης είναι πιο ελαστικά αλλά λιγότερο ανθεκτικά, με αποτέλεσμα να είναι πιο συχνές οι κακώσεις από απόσπαση οστού σε σύγκριση με μυϊκές ή συνδεσμικές βλάβες.

Σύμφωνα με τον Δρ. Marco Gastaldo της Ισοκινετικ Τορίνο, ο κίνδυνος επιτείνεται λόγω υπερβολικής έκθεσης στον αγωνιστικό ρόλο και χαμηλής νευροκινητικής ετοιμότητας των νέων ποδοσφαιριστών.