Διάστρεμμα αστραγάλου, ένα συχνό επεισόδιο

Ο ιδανικός δρόμος αποκατάστασης

Το διάστρεμμα του αστραγάλου είναι αναμφίβολα το πιο συχνό τυχαίο συμβάν στην αθλητική πορεία ενός αθλητή. Μόνο μέσω μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής πορείας μπορεί αυτός ο τύπος παθολογίας να αντιμετωπιστεί οριστικά.

Το διάστρεμμα του αστραγάλου αποτελεί εμπειρία για πολλούς ανθρώπους, ακόμη και για όσους δεν ασχολούνται με τον αθλητισμό, και είναι το πιο κοινό ατύχημα που μπορεί να προκύψει σε έναν αθλητή.

Ο συνηθέστερος μηχανισμός διαστρέμματος είναι η αναστροφή (εσωτερική στροφή της πατούσας), αλλά μπορεί να προκληθεί και από έξω στροφή (eversion). Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δύο μηχανισμοί μπορεί να συνυπάρχουν.

Σε περίπτωση διαστρέμματος, το οίδημα εμφανίζεται συνήθως άμεσα και ο πόνος μπορεί να είναι ιδιαίτερα έντονος. Η κινητικότητα περιορίζεται σημαντικά λόγω του οιδήματος και η σταθερότητα του αστραγάλου διαταράσσεται σε πιο προχωρημένα στάδια.

Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές μελέτες του Τμήματος Εκπαίδευσης και Έρευνας της Isokinetic, μόνο μέσα από μια ολοκληρωμένη πορεία αποκατάστασης μπορεί να επιλυθεί πραγματικά αυτή η παθολογία. Στο πλαίσιο αυτό, έχει σχεδιαστεί ένα ιδανικό πρωτόκολλο προσέγγισης του ασθενούς μετά από διάστρεμμα αστραγάλου.

Ο πρώτος στόχος του πρωτοκόλλου είναι η μείωση του οιδήματος και του πόνου μέσω υπερήχων, λέιζερ, λεμφικού μασάζ και πάγου. Σε αυτό το στάδιο εφαρμόζεται το πρωτόκολλο RICE: Rest (ξεκούραση), Ice (πάγος), Compression (πίεση), Elevation (ανύψωση του μέλους).

Μόλις μειωθεί το οίδημα, αποκαθίσταται η κινητικότητα του αστραγάλου μέσω ήπιας άντλησης του αστραγαλοκνημικού αρθρικού χώρου, ενεργητικών και παθητικών κινήσεων, διατάσεων των μυών του κάτω άκρου και μαλάξεων στους μύες του ποδιού, με στόχο την αποκατάσταση της σωστής βάδισης.

Παράλληλα ξεκινά το σημαντικότερο στάδιο του πρωτοκόλλου: η αποκατάσταση της μυϊκής δύναμης και της ιδιοδεκτικότητας. Περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών γύρω από τον αστράγαλο όπως: γαστροκνήμιος, πρόσθιος και οπίσθιος κνημιαίος, περονιαίοι, ενδογενείς μύες του ποδιού και του πέλματος. Η ενδυνάμωση του κορμού και του μέσου γλουτιαίου (που συμβάλλει στη σταθεροποίηση του κάτω άκρου) είναι επίσης απαραίτητη σε αυτό το στάδιο.

Ακολουθούν πιο σύνθετες ασκήσεις, όπως χρήση ισοδυναμικής πλατφόρμας, προγράμματα ισορροπίας, άλματα σε τραμπολίνο, περπάτημα στις εσωτερικές και εξωτερικές πλευρές του πέλματος.

Το τελικό στάδιο της θεραπευτικής διαδικασίας περιλαμβάνει την επανεκπαίδευση στο αθλητικό πεδίο, με κινήσεις του εκάστοτε αθλήματος, σπριντ, αλλαγές κατεύθυνσης, άλματα και βασικές τεχνικές, μαζί με ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα πρόληψης υποτροπών.

Go To Top