Το σύμπλεγμα του ώμου είναι μία από τις πιο σύνθετες αρθρώσεις του σώματος, καθώς αποτελείται από διάφορα οστά (κλείδα, ωμοπλάτη, βραχιόνιο και στέρνο) που σχηματίζουν διαφορετικές αρθρώσεις (στερνοκλειδική, ακρωμιοκλειδική, γληνοβραχιόνια, ωμοπλατοθωρακική). Ο ώμος είναι η πιο κινητική άρθρωση του σώματος και η σταθερότητά του διασφαλίζεται από παθητικούς (π.χ.: κάψα, σύνδεσμοι, επιχείλιος χόνδρος) και ενεργητικούς-δυναμικούς (μύες) σταθεροποιητές. Η κάψα είναι μία ινώδης μεμβράνη που περικλείει τις δομές της άρθρωσης και έχει την πρωταρχική λειτουργία της σταθερότητας, της προστασίας και της σύνδεσης του ώμου. Η συμφυτική θυλακίτιδα, γνωστή και ως παγωμένος ώμος, είναι μια φλεγμονώδης κατάσταση της θυλάκου της άρθρωσης και των γύρω ιστών, που χαρακτηρίζεται από πόνο, δυσκαμψία και σοβαρό περιορισμό του εύρους κίνησης. Η κατάσταση αυτή μπορεί να αναπτυχθεί σταδιακά χωρίς εμφανή αιτία, με αργή εμφάνιση συμπτωμάτων, ή να προκληθεί από τραυματισμό στον ώμο, όπως πτώση ή σύγκρουση. Οι ασθενείς με αυτήν την πάθηση συνήθως αναφέρουν πόνο που αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου, σε συνδυασμό με έντονα μειωμένο εύρος κίνησης, αδυναμία και σοβαρά περιορισμένη λειτουργικότητα του ώμου.
Αντιμετώπιση
Η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης για τους ασθενείς με παγωμένο ώμο είναι η συντηρητική, η οποία περιλαμβάνει εκτενή αποκατάσταση για τη βελτίωση της κινητικότητας του ώμου, διαχείριση των συμπτωμάτων (π.χ.: τεχνικές και φαρμακευτική αγωγή) και φαρμακευτική παρέμβαση (π.χ.: ενέσεις). Σε περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα επιμένουν μετά από εκτεταμένη περίοδο αποκατάστασης (τουλάχιστον 3–6 μήνες), μπορεί να εξεταστεί η χειρουργική παρέμβαση. Διατίθενται πολλαπλές επεμβατικές επιλογές (π.χ.: κινητοποίηση υπό αναισθησία, αρθροσκοπική ή ανοικτή απελευθέρωση της κάψας), οι οποίες συζητούνται πάντα με τον ασθενή και την ιατροχειρουργική ομάδα. Μετά τη χειρουργική επέμβαση, συνιστάται περίοδος ακινητοποίησης/προστασίας με χρήση νάρθηκα ή επιδέσμου και η αποκατάσταση πρέπει να ξεκινήσει μόλις το επιτρέψει η ιατρική ομάδα. Στο Isokinetic, αφού σας εξετάσει προσεκτικά ένας από τους εξειδικευμένους γιατρούς μας και σας δοθεί ακριβής διάγνωση, η διαδικασία αποκατάστασης θα οργανωθεί σε διάφορα στάδια και θα πραγματοποιηθεί σε τέσσερα διαφορετικά περιβάλλοντα: την πισίνα, το γυμναστήριο, την αίθουσα ανάλυσης και επανεκπαίδευσης κίνησης και το γήπεδο. Στα πρώιμα στάδια, οι κύριοι στόχοι είναι η διαχείριση των συμπτωμάτων σας και η επικέντρωση στη βελτίωση του περιορισμένου εύρους κίνησης. Αυτό πιθανότατα θα είναι το πιο μακροχρόνιο στάδιο της αποκατάστασης, καθώς η ανάκτηση του εύρους κίνησης σε σοβαρούς περιορισμούς της κάψας απαιτεί χρόνο. Αφού αποκατασταθεί η κινητικότητα, προτεραιότητα θα δοθεί στην αποκατάσταση της δύναμης και της αντοχής του ώμου, καθώς και στη βελτιστοποίηση της ποιότητας της κίνησης για την επανένταξη του ώμου στις καθημερινές και αθλητικές δραστηριότητες. Τέλος, για την ολοκλήρωση της αποκατάστασης, η φάση αποκατάστασης στο γήπεδο διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στην ασφαλή και αποτελεσματική επιστροφή των ασθενών στις αγαπημένες τους δραστηριότητες και αθλήματα που απαιτούν χρήση του άνω άκρου (π.χ.: ρίψεις, ρακέτες, πτώσεις, άρσεις), μεγιστοποιώντας τα αποτελέσματα και μειώνοντας την πιθανότητα επιπλοκών.