Ο τραυματισμός του αρθρικού χόνδρου είναι ένας όρος που περιγράφει μια αναφερόμενη βλάβη στον χόνδρο που καλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες της άρθρωσης του γόνατος, συμπεριλαμβανομένων των αρθρώσεων κνημομηριαίας και επιγονατιδομηριαίας (βλέπε ενότητα για το σύνδρομο πόνου επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με άλλες αιτίες και πηγές πόνου αυτής της συγκεκριμένης άρθρωσης).
Αυτοί οι τραυματισμοί συνήθως ταξινομούνται σύμφωνα με την τοποθεσία τους (π.χ., κνήμη, μηριαίο, επιγονατίδα), το μέγεθος, το σχήμα, το βάθος, τον αριθμό των επηρεαζόμενων σημείων και τη σοβαρότητα της κατάστασης (σύστημα τεσσάρων επιπέδων).
Δυστυχώς, οι βλάβες χόνδρου έχουν περιορισμένη ενδογενή ικανότητα επούλωσης και η διαχείριση αυτών των καταστάσεων μπορεί να είναι δύσκολη αν δεν διαγνωστούν και αντιμετωπιστούν εγκαίρως.
Συνήθως, αυτές οι βλάβες είναι αποτέλεσμα τραύματος που μπορεί να προκληθεί από μία μεμονωμένη πρόσκρουση υψηλής ενέργειας ή από πολλαπλές επαναλαμβανόμενες προσκρούσεις στην αρθρική επιφάνεια.
Η αξονική κακή ευθυγράμμιση της άρθρωσης του γόνατος μπορεί να διευκολύνει την ανάπτυξη αυτής της κατάστασης επειδή οδηγεί σε τοπική υπερφόρτωση συγκεκριμένης περιοχής.
Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν ευρέως μεταξύ των ατόμων, από πλήρη απουσία συμπτωμάτων έως υψηλά επίπεδα πόνου, δυσκαμψίας, μειωμένης κινητικότητας και περιορισμένης λειτουργίας (π.χ., περιορισμένη συμμετοχή σε αθλήματα, καθημερινές δραστηριότητες κ.λπ.).
Ο πόνος και το πρήξιμο συνδέονται συνήθως με τη φυσική δραστηριότητα που εκτελεί ο ασθενής, όπου είτε η υπερβολή είτε η πλήρης απουσία αυτής μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των συμπτωμάτων.
Ανάλογα με τις λεπτομέρειες της βλάβης και τα συμπτώματα που αναφέρει ο ασθενής, οι βλάβες χόνδρου μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά ή χειρουργικά.