Η σπονδυλική στήλη είναι μια σύνθετη δομή του ανθρώπινου σώματος, η οποία αποτελεί μέρος του αξονικού σκελετού και σχηματίζει το κεντρικό τμήμα του σώματός μας. Αποτελείται από 33 μικρότερες μονάδες, που ονομάζονται σπόνδυλοι: 7 αυχενικοί, 12 θωρακικοί, 5 οσφυϊκοί, 5 ιεροί και 4 κόκκυγες. Οι σπόνδυλοι φέρουν ένα κανάλι στο οπίσθιο μέρος τους μέσω του οποίου διέρχεται το νευρικό σύστημα, το οποίο νευρώνει διάφορες δομές επιτρέποντας την αίσθηση και την κίνηση. Η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς έχει διπλό ρόλο: την προστασία του νευρικού συστήματος που νευρώνει ολόκληρο το σώμα και την παροχή υψηλού βαθμού κινητικότητας.

Μεταξύ των διαδοχικών σπονδύλων βρίσκονται οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, μαξιλαροειδείς δομές που λειτουργούν ως αποσβεστήρες κραδασμών και προσφέρουν κινητικότητα και ευκαμψία στη σπονδυλική στήλη. Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι μια πάθηση κατά την οποία ο πηκτοειδής πυρήνας (το εσωτερικό του δίσκου) μετατοπίζεται από το μεσοσπονδύλιο διάστημα. Οι τραυματισμοί στους δίσκους μπορεί να προκληθούν λόγω επαναλαμβανόμενων καταπονήσεων ή από τραυματικό γεγονός υψηλής ενέργειας.

Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της πάθησης, οι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν σημαντικά διαφορετικά συμπτώματα – από πλήρη απουσία συμπτωμάτων έως έντονο πόνο στον αυχένα και το χέρι, δυσκαμψία και νευρολογικά συμπτώματα (π.χ. μυρμήγκιασμα, κάψιμο, αδυναμία κ.ά.). Εκτός από τη συλλογή δεδομένων σχετικά με τον μηχανισμό τραυματισμού και τη φυσική αξιολόγηση του ασθενούς, πραγματοποιείται συχνά απεικονιστικός έλεγχος για τη βέλτιστη οπτικοποίηση της πάθησης.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η ύπαρξη ανατομικών ανωμαλιών που εντοπίζονται μέσω απεικόνισης δεν συσχετίζεται απαραίτητα με τα συμπτώματα του ασθενούς, και τα «ψευδώς θετικά» είναι συχνά. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητη μια ολιστική προσέγγιση στη διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων του αυχένα.