Οι πλάγιοι σύνδεσμοι είναι δύο από τους τέσσερις κύριους συνδέσμους της άρθρωσης του γόνατος και, μαζί με τους χιαστούς συνδέσμους, συμβάλλουν στη σταθερότητα του γόνατος. Ο έσω πλάγιος σύνδεσμος (MCL) και ο έξω πλάγιος σύνδεσμος (LCL) βρίσκονται στα πλάγια του γόνατος, αντίστοιχα στο εσωτερικό και εξωτερικό μέρος, συνδέοντας το μηριαίο οστό με την κνήμη. Λόγω της συγκεκριμένης ανατομίας τους, έχουν ως κύρια λειτουργία την προστασία του γόνατος από καταπονήσεις σε varus/valgus (ώθηση του γόνατος προς τα μέσα ή έξω) και την υποστήριξη της στροφικής σταθερότητας της άρθρωσης. Τραυματισμοί τόσο του MCL όσο και του LCL συμβαίνουν συνήθως όταν ασκείται εξωτερική δύναμη που ωθεί την άρθρωση του γόνατος προς τα μέσα ή προς τα έξω στο κάτω άκρο. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται κυρίως για τραυματισμούς επαφής, μη επαφής τραυματισμοί αυτών των συνδέσμων είναι επίσης πιθανοί, ειδικά κατά τη διάρκεια πολυκατευθυντικών αθλημάτων όπου εκτελούνται ενέργειες υψηλής έντασης. Λόγω των μηχανισμών τραυματισμού υψηλής ενέργειας, είναι επίσης συχνές οι συνοδές βλάβες σε άλλες περιβάλλουσες δομές. Οι ρήξεις των συνδέσμων ταξινομούνται συνήθως με βάση τη σοβαρότητά τους σε σύστημα 3 βαθμίδων. Ο βαθμός I, συχνά αναφερόμενος ως διάστρεμμα, είναι ο πιο ήπιος αναφερόμενος τραυματισμός, ενώ ο βαθμός III, που χαρακτηρίζεται από ρήξη πλήρους πάχους, είναι το υψηλότερο επίπεδο βλάβης. Οι ασθενείς με κακώσεις MCL ή LCL συνήθως αναφέρουν πόνο στην περιοχή του συνδέσμου (έσω ή έξω ανάλογα με τις λεπτομέρειες του τραυματισμού), οίδημα, μειωμένο εύρος κίνησης και ενδεχομένως αίσθημα αστάθειας ανάλογα με τον βαθμό της ρήξης.
