Η σπονδυλική στήλη, είναι μια πολύπλοκη δομή του σώματός μας που είναι μέρος του αξονικού σκελετού, αποτελώντας το κεντρικό τμήμα του σώματός μας. Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 33 μικρότερες μονάδες που ονομάζονται σπόνδυλοι, 7 αυχενικοί, 12 θωρακικοί, 5 οσφυϊκοί, 5 ιεροί και 4 κοκκυγικοί. Οι σπόνδυλοι διαθέτουν ένα κανάλι στο οπίσθιο μέρος τους μέσα στο οποίο περνά το νευρικό σύστημα και νευρώνει διαφορετικές δομές για να επιτρέπει την αίσθηση και τις κινήσεις. Ανάμεσα σε διαδοχικούς σπονδύλους, υπάρχουν οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, δομές σαν μαξιλάρια με κύρια λειτουργία να λειτουργούν ως απορροφητές κραδασμών και να επιτρέπουν κινητικότητα και ρευστότητα της σπονδυλικής στήλης.
Μια κήλη δίσκου είναι μια πάθηση της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία ο πηκτοειδής πυρήνας (το κέντρο του δίσκου) μετατοπίζεται από τον μεσοσπονδύλιο χώρο. Οι κακώσεις στους δίσκους μπορεί να προκύψουν λόγω επαναλαμβανόμενων καταπονήσεων με την πάροδο του χρόνου ή λόγω ενός τραυματικού γεγονότος υψηλότερης ενέργειας. Ανάλογα με τις λεπτομέρειες της πάθησης, μπορεί να αναφερθούν σημαντικά διαφορετικά συμπτώματα από τους ασθενείς που επηρεάζονται από αυτή την πάθηση, από πλήρη απουσία συμπτωμάτων έως σοβαρό πόνο στη μέση και νευρολογικά συμπτώματα (π.χ.: μυρμήγκιασμα, κάψιμο, αδυναμία κ.λπ.). Εκτός από τη συλλογή δεδομένων από τους μηχανισμούς του τραυματισμού και την εκτέλεση φυσικής αξιολόγησης του ασθενούς, συχνά πραγματοποιείται απεικονιστική εξέταση για τη βέλτιστη απεικόνιση των λεπτομερειών της βλάβης. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η παρουσία ανατομικών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης που εντοπίζονται μέσω της απεικόνισης δεν σχετίζεται απαραίτητα με τα συμπτώματα που βιώνει ο ασθενής και ότι τα ψευδώς θετικά είναι συχνά. Για τον λόγο αυτό, μια ολιστική προσέγγιση είναι υψίστης σημασίας στη διάγνωση και θεραπεία ασθενών με παθήσεις της πλάτης.
