Το μηριαίο είναι το μακρύτερο και ισχυρότερο οστό του ανθρώπινου σώματος, με κύρια λειτουργία τη στήριξη του βάρους του σώματος κατά τη διάρκεια διαφόρων κινήσεων όπως το περπάτημα και το τρέξιμο. Το μηριαίο χωρίζεται συνήθως σε ανατομικές περιοχές με βάση το σχήμα, τη λειτουργία και τη θέση του· το εγγύς τμήμα, που αποτελείται από την κεφαλή, τον αυχένα και τους τροχαντήρες, αρθρώνεται με τη λεκάνη για να σχηματίσει την άρθρωση του ισχίου· το σώμα, κυλινδρικού σχήματος, χρησιμεύει ως σημείο πρόσφυσης πολλών μυών· και το περιφερικό άκρο, αποτελείται από τους δύο κονδύλους που αρθρώνονται με την κνήμη και την επιγονατίδα σχηματίζοντας την άρθρωση του γόνατος. Τα κατάγματα σε αυτό το οστό μπορούν να προκαλέσουν σημαντικά διαφορετική συμπτωματολογία ανάλογα με την τραυματισμένη περιοχή, τον μηχανισμό και τη σοβαρότητα του κατάγματος. Λόγω της υψηλής ανθεκτικότητας του μηριαίου, οι τραυματισμοί αυτοί προκύπτουν συνήθως από συμβάντα υψηλής ενέργειας σε νέους και υγιείς πληθυσμούς, όπως τα τροχαία ατυχήματα. Στους ηλικιωμένους ή σε άτομα με καταστάσεις που καθιστούν τα οστά πιο εύθραυστα (π.χ.: οστεοπόρωση), τα κατάγματα του μηριαίου μπορεί να συμβούν ακόμα και με χαμηλής ενέργειας μηχανισμούς, όπως μια πτώση. Οι ασθενείς συνήθως παρουσιάζουν πόνο τοπικά ή με ακτινοβολία στο πόδι, έντονο οίδημα, μεγάλες εκχυμώσεις, ενδεχόμενη παραμόρφωση του ποδιού και σημαντικά μειωμένη λειτουργικότητα (π.χ.: κίνηση του ποδιού, στήριξη, βάδισμα, κ.λπ.). Πέρα από τη συλλογή δεδομένων για τον μηχανισμό τραυματισμού και τη φυσική εξέταση, απαιτείται απεικονιστικός έλεγχος (π.χ.: ακτινογραφία ή αξονική τομογραφία) για τη βέλτιστη απεικόνιση των χαρακτηριστικών του κατάγματος.