Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι μια εκφυλιστική πάθηση της άρθρωσης που συνήθως αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών και χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια του αρθρικού χόνδρου. Η οστεοαρθρίτιδα του ισχίου ταξινομείται ως πρωτογενής όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένη υποκείμενη αιτία και ως δευτερογενής όταν προκαλείται από προοδευτική υπερφόρτιση της άρθρωσης ή από προηγούμενους τραυματισμούς. Ο τύπος, η ένταση και η συχνότητα των συμπτωμάτων διαφέρουν σημαντικά από άτομο σε άτομο. Λόγω της φύσης της πάθησης, εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, τα συμπτώματα τείνουν να επιδεινώνονται προοδευτικά. Οι ασθενείς αναφέρουν συχνά μειωμένο εύρος κίνησης, δυσκαμψία, οίδημα και γενικευμένο πόνο, συνήθως έπειτα από περιόδους παρατεταμένης ακινησίας ή έντονης δραστηριότητας. Η πρώτη γραμμή θεραπείας για την οστεοαρθρίτιδα του ισχίου είναι συνήθως μη χειρουργική και επικεντρώνεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και την αντιμετώπιση παραγόντων που συμβάλλουν στην εξέλιξη της πάθησης, μέσω ποικίλων παρεμβάσεων (π.χ. εκπαίδευση, αποκατάσταση, ενέσεις κ.λπ.). Η χειρουργική αντιμετώπιση εφαρμόζεται σε ασθενείς που δεν έχουν ανταποκριθεί ικανοποιητικά στη συντηρητική θεραπεία ή όταν η πάθηση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο.