Το σύμπλεγμα του ώμου είναι μία από τις πιο σύνθετες αρθρώσεις του σώματος, καθώς αποτελείται από διάφορα οστά (κλείδα, ωμοπλάτη, βραχιόνιο και στέρνο), τα οποία σχηματίζουν διαφορετικές αρθρώσεις (στερνοκλειδική, ακρωμιοκλειδική, γληνοβραχιόνια, ωμοπλατοθωρακική). Ο ώμος είναι η πιο κινητική άρθρωση του σώματος και η σταθερότητά του διατηρείται μέσω παθητικών (π.χ. κάψα, σύνδεσμοι, επιχείλιος χόνδρος) και ενεργών-δυναμικών (μύες) σταθεροποιητών. Το στροφικό πέταλο είναι ένα σύμπλεγμα τεσσάρων μυών (υπερακάνθιος, υπακάνθιος, ελάσσων στρογγύλος και υποπλάτιος), με κύρια λειτουργία τη σταθεροποίηση της άρθρωσης κατά τις κινήσεις του ώμου, τη διατήρηση της κεφαλής του βραχιονίου στο κέντρο και τη διενέργεια στροφών του ώμου. Οι τραυματισμοί του στροφικού πετάλου αναφέρονται σε ένα φάσμα καταστάσεων που επηρεάζουν το σύμπλεγμα του ώμου, όπως ρήξεις τενόντων, τενοντοπάθειες και σύνδρομο πρόσκρουσης. Συνήθως είναι εξελικτικές κακώσεις υπερχρήσης, που εμφανίζονται σε ασθενείς με συγκεκριμένη ανατομική διαμόρφωση ώμου, μη ιδανική βιομηχανική, κακή στάση και παρατεταμένη έκθεση σε δραστηριότητες πάνω από το επίπεδο του ώμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να προκληθούν από τραυματικά γεγονότα, όπως πτώση ή σύγκρουση. Οι ασθενείς αναφέρουν πόνο εντοπισμένο στην προσβεβλημένη περιοχή που μπορεί να ακτινοβολεί, επώδυνη κινητικότητα (ιδιαίτερα στην ανύψωση, απαγωγή και στροφές του ώμου), μυϊκή ατροφία, ήχους (click) και μείωση της λειτουργικότητας του ώμου.
