Η σπονδυλική στήλη, είναι μια πολύπλοκη δομή του σώματός μας που είναι μέρος του αξονικού σκελετού, αποτελώντας το κεντρικό τμήμα του σώματός μας. Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 33 μικρότερες μονάδες που ονομάζονται σπόνδυλοι, 7 αυχενικοί, 12 θωρακικοί, 5 οσφυϊκοί, 5 ιεροί και 4 κοκκυγικοί. Οι σπόνδυλοι διαθέτουν ένα κανάλι στο οπίσθιο μέρος τους μέσα από το οποίο περνά το νευρικό σύστημα
και νευρώνει διάφορες δομές για να επιτρέπει την αίσθηση και τις κινήσεις.
Η σπονδυλική στένωση είναι μια πάθηση του σπονδυλικού σωλήνα που εμφανίζεται όταν ο νωτιαίος μυελός, το νευρικό σύστημα που περνά μέσα από τον σπονδυλικό σωλήνα, συμπιέζεται λόγω στένωσης των σπονδυλικών χώρων. Αυτή η στένωση μπορεί να είναι είτε συγγενής είτε να συμβαίνει με την πάροδο του χρόνου.
Μια σταδιακή στένωση μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες όπως ένας τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη, οστικές παθήσεις που προκαλούν υπερανάπτυξη (π.χ.: οστεοαρθρίτιδα), παθήσεις των δίσκων (προβολές ή κήλες), και άλλες ιατρικές παθήσεις (π.χ.: κύστεις).
Ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της πάθησης, μπορεί να παρουσιαστούν σημαντικά διαφορετικά συμπτώματα στους ασθενείς που επηρεάζονται από αυτή την κατάσταση, από πλήρη απουσία συμπτωμάτων έως σοβαρό πόνο στη μέση και νευρολογικά συμπτώματα (π.χ.: μυρμήγκιασμα, κάψιμο, αδυναμία, κ.λπ.). Εκτός από τη συλλογή δεδομένων για τους μηχανισμούς του τραυματισμού και την εκτέλεση φυσικής αξιολόγησης του ασθενούς, απαιτείται απεικονιστική εξέταση (π.χ.: ακτινογραφία, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία κ.λπ.) για τη βέλτιστη απεικόνιση των λεπτομερειών της βλάβης. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η παρουσία ανατομικών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης που ανιχνεύονται μέσω απεικόνισης δεν σχετίζεται απαραίτητα με τα συμπτώματα που βιώνει ο ασθενής και ότι τα ψευδώς θετικά είναι συχνά. Για τον λόγο αυτό, μια ολιστική προσέγγιση είναι υψίστης σημασίας στη διάγνωση και θεραπεία ασθενών με παθήσεις της πλάτης.