Η σπονδυλική στήλη, επίσης γνωστή ως ραχοκοκαλιά, είναι μια πολύπλοκη δομή του σώματός μας που είναι μέρος του αξονικού σκελετού, αποτελώντας το κεντρικό τμήμα του σώματός μας. Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από 33 μικρότερες μονάδες που ονομάζονται σπόνδυλοι, 7 αυχενικοί, 12 θωρακικοί, 5 οσφυϊκοί, 5 ιεροί και 4 κοκκυγικοί. Οι σπόνδυλοι διαθέτουν ένα κανάλι στο οπίσθιο μέρος τους μέσα στο οποίο περνά το νευρικό σύστημα και νευρώνει διαφορετικές δομές για να επιτρέπει την αίσθηση και τις κινήσεις.
Η σπονδυλόλυση είναι ένα μονόπλευρο ή αμφοτερόπλευρο οστικό έλλειμμα μιας συγκεκριμένης δομής που βρίσκεται στο οπίσθιο τμήμα του σπονδύλου (ονομαζόμενο pars interarticularis), και συχνά θεωρείται κάταγμα καταπόνησης. Λόγω της βλάβης που καταγράφεται σε αυτή τη δομή, ο σπόνδυλος μπορεί να ολισθήσει προς τα εμπρός· σε αυτήν την περίπτωση, ο ιατρικός όρος είναι σπονδυλολίσθηση. Όπως και στα άλλα κατάγματα καταπόνησης, αυτοί οι τραυματισμοί προκύπτουν συνήθως λόγω προοδευτικής και επαναλαμβανόμενης καταπόνησης στο σώμα, με αυξημένο κίνδυνο σε ενεργούς πληθυσμούς που ασκούνται σε αθλήματα υψηλής πρόσκρουσης (π.χ.: γυμναστές, αρσιβαρίστες, ποδόσφαιρο, κ.λπ.). Αυτοί οι τύποι τραυματισμών είναι πιο συχνοί στην οσφυϊκή περιοχή (περιοχή της μέσης), ωστόσο μπορούν να εμφανιστούν και σε άλλα τμήματα της σπονδυλικής στήλης.
Ανάλογα με τις λεπτομέρειες του τραυματισμού και την ολίσθηση του σπονδύλου, μπορεί να αναφερθούν σημαντικά διαφορετικά συμπτώματα από τους ασθενείς που επηρεάζονται από αυτήν την πάθηση — από πλήρη απουσία συμπτωμάτων έως έντονο πόνο στη μέση και νευρολογικά συμπτώματα (π.χ.: μυρμήγκιασμα, κάψιμο, αδυναμία, κ.λπ.). Εκτός από τη συλλογή δεδομένων από τους μηχανισμούς του τραυματισμού και την εκτέλεση φυσικής αξιολόγησης του ασθενούς, απαιτείται απεικονιστική εξέταση (π.χ.: ακτινογραφία, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία, κ.λπ.) για τη βέλτιστη οπτικοποίηση των λεπτομερειών του τραυματισμού. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η παρουσία ανατομικών ανωμαλιών της σπονδυλικής στήλης που εντοπίζονται μέσω της απεικόνισης δεν σχετίζονται απαραίτητα με τα συμπτώματα που βιώνει ο ασθενής, και ότι τα ψευδώς θετικά είναι συχνά. Για αυτόν τον λόγο, μια ολιστική προσέγγιση είναι υψίστης σημασίας στη διάγνωση και θεραπεία ασθενών με παθήσεις της πλάτης.